Over Filip De Pillecyn

Biografie

Filip De Pillecyn werd geboren in Hamme op 25 maart 1891, als jongste uit een gezin van vier zonen. Zijn vader was ontvanger op de stoomboot. Zoals iedereen ging Filip naar de dorpsschool en daarna naar het ‘Institut St.-Joseph’, zoals het in die tijd hoorde - om Frans te leren. Zijn humaniorastudies voltooide hij in het Klein-Seminarie in Sint-Niklaas, waar hij met de latere priester Poppe op de schoolbanken zat.

Lees meer

Bibliografie

In het oeuvre van De Pillecyn zijn drie periodes te onderscheiden:

- Het proza uit de eerste periode sluit vanuit zijn belangstelling voor geschiedenis en figuren als monniken en kasteelheren aan bij de historische romantiek.
- Zijn tweede periode, in de jaren dertig, wordt gekenmerkt door een meer psychologisch proza, maar blijft schatplichtig aan een romantische invalshoek.
- De derde periode start met “Soldaat Johan” en geeft de weerslag weer van het sociaal en ideologisch denkkader van de schrijver.

Lees meer

Hamme en de schrijver

Water en groen zijn gezelschap en het is geen dromen als men ligt onder de notelaar en ziet hoe aan de ene zijde de Durme naar de Schelde toe stroomt en hoe aan de andere zijde de weiden met het stevige, brede gras vol bloemen staan.  (uit: “Mensen achter de dijk”)

Filip De Pillecyn werd geboren te Hamme op 25 maart 1891. Een geboortegrond aan de monding van de Durme en de Beneden-Schelde die een voedingsbodem zou worden voor tal van zijn literaire werken. Een melancholisch, fijnzinnig en gepolijst oeuvre, dat Gerard Walschap ertoe verleidde de schrijver ervan te eren met de titel van Prins der Nederlandse letteren.

Lees meer

Man achter de dijk

Een middag als een heldere nacht. Een man
verpakt als kind, stapt onder moeders mantel,
over goten, lacht en laat de herfst
zijn gang maar gaan. Een paard, net ingebed
in klei, herschikt zijn vel. De eeuwigheid
benijdt dit donkere dorp achter de dijk.
Van de rivier zie je alleen de beemden
en de uiterwaarden, weinig meer
dan zompig grasland, wind en wolken, riet
met hoge pluimen, handgemaakt verdriet.
Je doet het FDP, kastelen kneden
uit de lucht en mist pers jij zowaar
tot water. Tijd beweeg je, stil te staan
in elke herberg waar je wordt gelezen.

  

Olieverf op paneel bij het gedicht Man achter de dijk van Etienne Colman (20/02/2011) door Annie Derkinderen – “Achter de dijk”